✖Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ✖ پـــــروانه شب ✖Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ✖

حسی که تنها گیر یک تغییر مانده ست !

permit — Tue, 05 Jan 2010 13:45:18 GMT

وقتی نگاهت در نگاهی گیر مانده ست

   وقتی سراپا عقل بی تقصیر مانده ست

   وقتی تمام منطق ات پامال احساس

   در غم گره خورده ست و در زنجیر مانده ست

   وقتی خودت را برده ای از یاد حتی

   تصمیم های ساده بی تدبیر مانده ست

   انگار در عمق سکوتی سرد و خاموش

   یک حادثه در بطن یک تقدیر مانده ست

   انگار احساسی غریب و پرتلاطم

   در قلب بی سامان تو جاگیر مانده ست

   از جان تو تنها تپش هایی ست بر جا

   جسم تو از این زندگانی سیر مانده ست

   وقتی دعاهای شب و روزت تمامش

   ناگیر ، بی برنامه ، بی تاثیر مانده ست

   انگار رویاهای صادق گونه حتی

   این بار بی معنا و بی تعبیر مانده ست

   آری به حس ناب مجنون آشنایی

   وقتی که وصل یار در تاخیر مانده ست

   دنیا ز فهم حس و حال بی نظیرت

   در اوج عقل و هوش بی تدبیر مانده ست

   از عشق تعریفی به جز اینها ندارم

   حسی که تنها گیر یک تغییر مانده ست

پ.ن: این روز ها عاشق ها نیز بیانیه میدهند، امروز که زیر تمام نگاه ها میزنم

و تمام کتابهای این دفتر دل(!) برگ را زیر درخت جا میگذارم، مثنوی هفتاد منی نوشته ام

که زبانزد همه می شود... اما تو باز هم نشنیده میگذری.

پ.ن2: درختی نمیگذارم. حتی یکی! از همه قایقی خواهم ساخت.

از دستان آن نیز پارویی، به اندازه فرو بردن در دریای تمام خوبی هایت. میروم اما ساحلم

خاطراتت خواهد بود.

پ.ن3: خسته شدم از این پینوشت ها. همه چیز را عوض کرده اند. حتی دکور کلاسمان.

کاش سبک جدیدی در نوشتن بیابم که پاورقی هایم اول به چشم بیایند.

به خاطر یک مشت سیاست!!

permit — Sat, 02 Jan 2010 14:09:18 GMT

به بقالی آقای حسنی رفتم

بحث سیاسی بود !

او که سالهاست موهایش را به باد روزگار بخشیده ست

رو به پیرزن انتهای کوچه مان گفت:

ای آقا !

اوضاع سیاسی یعنی اوضاع ماست وخیار . . . !

اصلن تو از سیاست چه می دانی ؟

سیاست یعنی کشک . . .

یعنی به هر قیمتی این کشک مانده را قالب کن به این "آقا"

سیاست یعنی با دانه های این تسبیح

حساب دخلت را جمع کن همچنانکه حساب ذکرت را کم . . . !

و پیرزن که تمام مدت ساکت مانده بود که چه بگوید!!. . .

آقای حسنی گفت:

بفرما این کشک تازه ست(!) آقا . . . !

و من به خیال او انگار که سیاست نمی دانستم . . . !

نگاهی به شیشه های کشک تازه در شیشه مغازه انداختم

و همانطور که بر میگشتم گفتم:

سیاست یعنی رنگ کاپشن های قرمز مد شده در محرم

سیاست یعنی کاسه چه کنم و دخل پر حسن آقا

سیاست یعنی رنگین کمان ساخته شده از خیار

سیاست آنها نفهمی ما نیست، بی خردی غرب است

اگر سالها هم کشک سخنانتان را بمکیم طعم ولایت از بین نخواهد رفت!!!

آنگاه رو به پیرزن محله افزودم:

آنچه شما، مادر بزرگم ، مادر و پدرم، و عزیزانم " اسلام و انقلاب" گرفته اند،

با سیاست های چند بچه خیابانی از دست نخواهم داد.

پ.ن:حتی شده خود اسلحه به دست میگیرم، چنان حماسه ای خواهم ساخت که دیگر

بر هیچ لوحی ننویسند "بعد از شهدا چه کرده ایم؟"

پ.ن2: ساخت هزاران وبلاگ مخالف که هنر نیست! در این جمع کم نیستند که بخواهند خون فدای

رهبر کنند، حال با 2 شعار و چهار اغتشاش گر دلیل نمیشود ماجرا را بزرگ کنم و هر روز سیاسی

بنویسم، میدانم که ماه ها و سالهاست خواب به چشم نداشتی تا یک روز خم به ابروانمان بیاوری..

دشمنی تو دیرینه است...افراد را بهانه کرده ای تا جنگی داخلی راه اندازی و اصل و ریشه ام را

خراب کنی اما نمیدانی..... ای آمریکا!! این برادران و خواهرانم که از ما دور کرده ای و کشور را

به خیالت به دو سو کشانده ای خیالی بیش نیست! اگر میتوانستی خیلی پیش تر ولایت و

رهبری را از بین برده بودی! تا امام زمانم هست کور خوانده ای.

عصر ما شاعر اگر داشت هوا بهتر بود

permit — Sun, 27 Dec 2009 17:23:18 GMT

به نام آنکه قدرت را بهانه کرد تا هر چه هست بر حسین اقتدا کند

حضور نداشتن دلیل نبودن نیست! دل را باید دید...آری، قرن ما شاعر اگر داشت

هوا بهتر بود..به عبارتی در قرن ما که شاعر شده خروس کاکل داری که نه مردی

از خروسی آموخته نه چهره اش به مردان ماند و بیشتر مرغ گونه میگردد،

بیش از این انتظار نیست.

گاه دو بیت از شاعری،دو خط از نثری،چنان آتش به جانم میزند که عصر هیچ،

غم به یاد نمیماند.

(حیف! شاعران جمع شوید تا بر سر گور شاعران قدیم بگرییم،

که چه تلخ است شاعری امروزتان!!)

قبل تر گفته بودم که دوست دارم شعر مورد علاقه ام را از کتاب ادبیاتمان

به نام "کلک خیال انگیز" بگذارم..اما دیدم به دلیل مناسبتش با این ایام بهتر هست

روز دیگر بنویسم ، هر چند دیر رسیدم به این دفتر سیاه مشق.

یکی از شعرای گمنام و خوش ندا(به قول دوستان کلاس ادب که ندا را به

صدای درون تشبیه میکنند)شاعریست که عمان سامانی خوانند

(زندگی نامه در ادامه مطلب آمده).. خلاصه سخن کوتاه کنم،

چنان روایات عاشورا را در قالب سخن عشق آورده که هر بار میخوانم چشم

( که هیچ!) وجودم میگرید..

از قضا استادمان تحقیق ابتدای سال را (بعد از کتاب چهار مقاله) همین شاعر گذاشت.

گشتیم و گشتیم چیزی نمیافتیم تا اینکه در مجلات و نسخ قدیمی زندگی نامه و شعر های

دیگری از ایشان به دست آوردیم.

(خدا بیامرزد پدر کتابخانه مجلس را،حالا که کارت دانشجویی

میبریم راه برای عموم باز است!)

عمان سامانی با نظر به این قصیده، شهادت حضرت علی اکبر

را باز آفرینی عرفانی نموده است:

در جواب از تنگ شکر قند ریخت شکر از لب های شکر خند ریخت

گفن کــــــای فرزند مقبل آمدی آفـــت جــــان ره زن دل آمــــدی

کرده ای از حق تجلی ای پسر زین تجلی فتنه ها داری به ســر

راست بهر فــتنه قامت کرده ای وه کزین قامت، قیامت کــرده ای

نرگست با لاله در طنــازی است سنبلت با ارغوان در بازی است

از رخــت مـــست غـــرورم میکنی از مـــراد خــــویش دورم مـــیکنی

گه دلم پیش تو گاهی پیش اوست رو که در یک دل نمیگنجد دو دوست

بیــش، پا بـر ســاغر حــالم مزن نیش بر دل، ســـنگ بر بالم مزن

خــاک غم بر فرق بخــت دل مریز بـس نمک بر بخت بخت دل مریز

همچو چشم خود به قلب من متاز همــچو زلف خود، پریشانم مساز

حـــــایل ره مـــانع مقــصد مشو بر ســـــر راه مـــحبت، سـد مشو

لــــن تنــــالوا البـــر حتی تنفقوا بعد از آن، مــــما تحــــبون گــوید او

نـــیست اندر بــــزم آن والا نــگار از تــــو بهـــتر گــــوهری بهر نثــــار

هرچه غیر از اوست ، سد راه من آن بت است و غیرت من بت شکن

جان رهین و دل اسیر چهر توست مــــانع راه محـــبت، مهر تــوست

آن حجاب از پیش چون دور افکنی من تو هستم در حقیقت، تو منی

چون تو را او خواهد از من رو نـــما رونــــما شو، جـــانب او، رو نـــما

پ.ن۱: اگر تشبیهات و کنایات خوب دانی،اگر لغات خوب شناسی،

اگر استادی گر شاگردی گر شاعر(!) فرقی نمیکند... اگر به عمق شعر بروی درک خواهی کرد..

پ.ن۲:از روی کتاب نوشتم منبع اصلی تر نداشتم،دوستان اهل ادب اگر اشتباه و غلطی دیدند

حتما ذکر کنند!

پ.ن۳:دوست نداشتم مثل هر بار که گاها (استاد بارها سر کلاس گفت کلمه "گاها"

اشتباه است کو گوش؟) فقط شعر را می گذارم و می گذرم نباشد.

شاید کمی مطلب ادبی شد اما توضیحات لازم بود.

پ.ن۴:آری قرن ما شاعر اگر داشت(فردوسی/ادیب پیشاوری/حافظ/سعدی/مولوی)

هوا بس بهتر بود!

پ.ن۵: این روز ها، شاید این سال ها، علاقه خاصی به حضرت علی اکبر (ع) پیدا کردم

به یاد اشک های پدر بر سر مبارک خون آلود فرزند و به شکرانه ولایت علی(ع) "صلوات"

نیمکت

permit — Thu, 17 Dec 2009 11:34:18 GMT

روزی،

در جایی،

کسی که من، خیلی خیلی خیلی دوستش دارم، -شاید به قدر تو-،

گفته است،

"بعضی حرف ها را نمیشود با کلمه گفت،

حرف هایی برای نگفتن،

و وسعت روح آدمی به اندازه ی حرف هایی ست که برای نگفتن دارد..."

تو، از آن حرف هایی که نمی شود با کلمه گفت...

تو و لبخندت....

و... وای که روح من چه وسعتی دارد؛

وقتی که تو و لبخندت، حرف های ناگفتنی دلم باشید....

پ.ن:فرض كن پاك كني برداشتم

و نام تورا

از سرنويس تمام نامه ها

و از تارك تمام ترانه ها پاك كردم!

فرض كن با قلمم جناق شكستم!

به پرسش و پروانه پشت كردم

و چشمهايم را به روي رويش رؤيا و روشني بستم!

فرض كن ديگر آوازي از آسمان بي ستاره نخواندم

حجره حنجره ام ازتكلم ترانه تهي شد

و ديگر شبگرد كوچه شما

صداي آوازهاي مرا نشنيد!

آنوقت

با عطر آشناي اين همه آرزو

با التماس اين دل در به در

با بي قراري ابرهاي باراني

چه کردم؟

فرض کن دفن شدند. زیر آن نیمکت دو نفره مان.

باور كن به ديدار آينه هم كه ميروم

خيال از انتهاي سياهي چشمهايم سوسو مي زند!

موضوع دوري دستها و ديدارها مطرح نيست

همنشين نفسهاي من

با دلتنگي ديدگانم يكي شده ام....

No name

permit — Fri, 11 Dec 2009 14:43:18 GMT

پرسيدم ... ،

چطور ، بهتر زندگي کنم ؟

با كمي مكث جواب داد :

گذشته ات را بدون هيچ تأسفي بپذير ،

با اعتماد ، زمان حالت را بگذران ،

و بدون ترس براي آينده آماده شو ..

ايمان را نگهدار و ترس را به گوشه اي انداز .

شک هايت را باور نکن ،

وهيچگاه به باورهايت شک نکن .

زندگي شگفت انگيز است ، در صورتيكه بداني چطور زندگي کني .

پرسيدم ،

آخر .... ،

و او بدون اينكه متوجه سؤالم شود ، ادامه داد :

مهم اين نيست که قشنگ باشي ... ،

قشنگ اين است که مهم باشي ! حتي براي يک نفر .

كوچك باش و عاشق ... كه عشق ، خود ميداند آئين بزرگ كردنت را ..

بگذارعشق خاصيت تو باشد ، نه رابطه خاص تو با کسي .

موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي پايان رسيدن ..

داشتم به سخنانش فكر ميكردم كه نفسي تازه كرد وادامه داد ... :

هر روز صبح در آفريقا ، آهويي از خواب بيدار ميشود و براي زندگي كردن

و امرار معاش در صحرا ميچرايد ،

آهو ميداند كه بايد از شير سريعتر بدود ، در غير اينصورت طعمه شير خواهد شد ،

شير نيز براي زندگي و امرار معاش در صحرا ميگردد ،

كه ميداند بايد از آهو سريعتر بدود ، تا گرسنه نماند .

مهم اين نيست كه تو شير باشي يا آهو ... ،

مهم اينست كه با طلوع آفتاب از خواب بر خيزي و براي زندگيت ، با تمام توان و

با تمام وجود شروع به دويدن كني ..

به خوبي پرسشم را پاسخ گفته بود ولي ميخواستم باز هم ادامه دهد و باز هم به ... ،

كه چين از چروك پيشانيش باز كرد و با نگاهي به من اضافه كرد :

دریایم باش ... ،‌ زلال ..باورم کن.. ،

فرقي نميكند كه گودال كوچك آبي باشي ، يا درياي بيكران ،

زلال كه باشي ، آسمان در توست .

پ.ن: از نگاهش میخوانم خود تردید دارد. تردید از چه نمیدانم.

یا از این است که آیا میپذیرم. یا خود بر گفته هایش مردد است!

پ.ن۲: این اولین بار است قانع میشوم... انگار سکوتم را بی حوصلگی میداند..کاش اینطور باشد!

چند ..!!

permit — Thu, 10 Dec 2009 11:54:18 GMT

برف های کوچک پشت پنجره اتاق میریزند

لبخند زنان به شیشه می چسبند و مرا مینگرند

خش خش برگ های مانده بر درخت

سکوت را نوازش می دهند که:

دیگر قدم زدن زیر باران را نمیخواهد!

و دست شعله ها

جای خالی آدم های شب نشین را

با نگاهی معصومانه پر می کند

*******

مي خواهم آدم بمانم

چرا که شنيده ام انسانيت از انسان زيبا تر است

زندگي کوتاه تر از آن است که حتي فرصت فکر کردن بيابم

مي خواهم از زير سقف کوتاهش سينه خيز بگذرم تا در سنگر گاه اميد پيش رگبار حقارت

پناه عاشقي بگيرم

آنجاست که شهد شيرين مرگ هرگز دلم را نمي زند

آنجاست که ديگر برايم مهم نيست

چند جفت چشم را ميگريانم

چند سينه را آه ميکشانم

چند بوسه را بر گونه هايم مي چسبانم

و چند عاشق را بي معشوق تنها مي گذارم

او آنقدر بزرگ هست که داغ گلوله در اندامم يخ بزند

آنقدر بزرگ که سوزش زخم هايم مرا بخنداند

آنقدر که انفجار بدنم را جشن بگيرم . جشن شکفتن تکه ها

آن تکه هائي که تک تک پرواز مي کنند ذره اي از عشق خداوندند

تکه هايم مال او

مي خواهم آدم بمانم

پ.ن:

من از آن بیقراری ها که دردل بود حس کردم

که روزی غرق خواهم شد دراین دریای تو فانی

تنیدم پیله چون پروانه برتن تاکه پرگیرم

نداستم که می بافم به تن یک عمر زندانی؟؟

زمستان تانمیرد روزگاران رابهاری نیست

بباران برف ای دست کفن پوش زمستانی !!

Love is just like paint

permit — Tue, 08 Dec 2009 16:49:18 GMT

The sky tells the moon: what is meaning of love

Moon says: it means being in your bosom

Moon says: you tell me what is love?

The sky says: expectance of seeing you.

***

The word of our love is word of spring cloud;

you are from clan of smile I am from clan of grief,

there is distance as 100 ah, 100 mount, you are from dawn & light ,

I am from ruddy copse.

پ.ن: جالب ترین پیامک هفته:

اگه یه پروانه اومد نشست رو شونت ، حتما بکشش !

اون بی سلیقه همون بهتر که بمیره !!!

Help me...

permit — Tue, 01 Dec 2009 13:42:18 GMT

دیگر برایم تنها کمک های کودکانه شیرین نیست...

پ.ن: هــــــــــیس!!!!!

ثانیه فروش

permit — Tue, 24 Nov 2009 12:39:18 GMT

   ثانیه شمار لحظه ها

   در جایی ، در درونم پیش می رود

   همان ثانیه شماری که

   به گذشته ام پیوند می دهد

   و همان که به آینده خیره ام می سازد

   خدایا ! تازگی این روزها را

   به توقف تکرارش ، می فروشم

   افسوس از این بازار شلوغ

   اما . . . بی خریدار

   همچنان چهار چرخه بی شکل بودنم را

   به جلو هُل می دهم

   و باصدای زشت داد می زنم :

   "می فروشم ، می فروشم "

   تا انتهای بازار

   آهی است به درازای ثانیه شمارم

    پس داد میزنم

هُل می دهم

                و تحمل می کنم. . .

   پ.ن:

   آخرین بار که سرم را بوسید

   هس هس نفسهایش بوی مرگ می داد

   بوی کهنگی غریبی می داد

   نازکای پیراهن گلدارش

   دردآلوده و مشتاق بود . . .

دردآلوده ی دهر . . .

   مشتاق مرگ . . .

      مادر بزرگ را می گویم!!

   پ.ن:

   فردا امتحان ادبیات دارم هیچی‌ نخوندم، می‌خواستم بهترین شعری که توی کتاب دیدم بذارم ولی‌ نتونستم....

هوای مادر بزرگو دارم، کاش دوباره به خوابم بیاد... میگن دوری و دوستی‌، بهش اعتقاد ندارم، شاید هم روی

من صادق نیست... هستن دوستهایی که هنگام احتیاج پیشم بودن ولی‌ الان حتی یه تصلیت بهم نگفتن.

ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد

permit — Fri, 20 Nov 2009 11:25:18 GMT

به نام خدایی که ظرفیت پیوند دو دریای آسمانی را به خاک عطا کرد:

   امشب خدا لطف نهان خود هويدا مي كند

   امشب تفاخر فرش بس بر عرش اعلا مي كند

   امشب دوتا را جفت هم، از صنع، يكتا مي كند

   يعني علي ماهِ رخِ زهرا تماشا مي كند

   با چشم دل در صورت او، سِير معنا مي كند

   امشب حسد بر خاكيان، بي حد برند افلاكيان

   خندان چمن، رقصان دمن، خوشدل زمين، خرم زمان

پ.ن1:

   عشق می خواهم از آنسان که رهایی باشد

   هم از آن عشق که منصور ، سر ِ دارش برد

    مرد میدانی اگر باشد از این جوهر ناب

   کاری از پیش رود کارستان " آرش " برد

پ.ن2: چیست این حس شگفت که بر سینه زمان چنگ می زند؟

چیست این رونق بهاری که در لحظه های خلقت طنین می افکند؟

آیا کسی هست که

زمزمه سبزترین پیوند آفرینش در ملکوت را بشنود و نداند که امشب چه شبی است؟!

هیچ عابری نیست که امشب در کوچه حضور قدم بگذارد و با کوله باری از نور و تبسم،

بن بست های حرکت را درننوردد.

وقتی بدانی شرقی ترین لحظه زمین فرا رسیده، تعجب نخواهی کرد

اگر امشب را شب

انعکاس آسمان، شب تفسیر خدا در زمین بخوانند.

شب رویش لبخند بر شادمانه ترین گلدسته تجلی فرا رسیده است.